jueves, 24 de junio de 2010

INXUSTIZAS



Interesante reflexión a que sae publicada hoxe en La Voz de Galicia e que reproduzo a continuación. Ogallá fose posible acabar dunha puta vez con estas inxustizas. Indigna, que non é pouco:

Es la realidad superando a la ficción. Diputada en Madrid por el PP, sabe que no siempre repetirá en las listas, así que le buscan una plaza en la Dipu, grupo A, unos 3.000 euros. No son oposiciones difíciles de esas con 1.000 aspirantes, bastará disimular con dos o tres candidatos haciendo de extras. Es todo tan oscuro que las academias ourensanas no preparan concursos al Concello o Diputación si el tribunal lo forman estos organismos. Tras cientos de colocados cada caso sigue levantando polémica, pero a Baltar no le preocupa, los votantes llevan veinte años tolerándoselo ¿por qué cambiar?


Fue camarero toda su vida, 55 horas semanales por 596 euros al mes. Una enfermedad crónica le cogió en la mitad. Después de cotizar 24 años está recibiendo una prejubilación de 440 euros. Necesita un complemento. Es un tipo entrañable: «Con la crisis hay competencia en todo, incluso en lo que estoy ahora, el reciclaje, bueno reciclaje, lo que vulgarmente se conoce como recoger chatarra».


Era parlamentaria en Santiago por Ourense, acusó a Rodríguez Miranda de cobrar dietas irregularmente pero se descubrió que ella hacía algo parecido. En Europa estaría obligada a dimitir, pero el PSOE le dio una patada hacia arriba, su nuevo chollo, presidenta del instituto no sé qué de la mujer; los 5.000 euros al mes no hay quien se los quite. El PSOE no olvida a lo suyos, la última remesa que entró en el Concello frecuentaba la sede.


Terminó la carrera de Teleco, pero la chica tiene un problema, ama a Ourense, quiere trabajar por aquí. Ignora que los políticos han malgastado durante años en improductividad, apenas hay industria, por no haber no hay ni suelo industrial (el BNG estuvo 4 años engañándonos desde la Xunta con eso de que harían un gran parque empresarial). La chica tendrá que enviar currículums más allá del Padornelo, nueva fuga de cerebros y el ciclo de la emigración alcanzando a otra generación. Ourense es cruel. Depende.



Gonzalo Pérez Jácome



As famosas redes clientelares da Administración Local, garantes dos privilexios da clase política de "provincias" e sempre defendendo o acceso á función pública dun xeito subxectivo sen respectar os principios de mérito, capacidade e igualdade. Anos e anos de obscurantismo e se seguen a permitir os casos de nepotismo en concellos e deputacións. A Deputación Provincial é un dos cancros que temos en Ourense, cercenou o desenvolvemento productivo da nosa provincia condeando a milleiros de mozas e mozos ourensáns ao paro e á emigración coa súa política baseada no despilfarro continuo de cartos públicos, prevendas, devolución de favores políticos, escaparatismo, redes clientelares, populismo de charanga e xestión dun órgano administrativo como se se tratase dunha empresa privada de carácter familiar, especialmente no que á contratación de persoal se refire. Non creo que co PSOE e o Bloque aos mandos da Deputación as cousas fosen a mellorar moito. Daquela pregúntome, máis aló das corruptelas e das pouco éticas competencias sinaladas con anterioridade ¿para qué carallo serven estes órganos anacrónicos da Administración chamados Deputacións Provinciais? Ourense necesita máis investimentos -e non máis gastos- para que os moitos ourensáns sen "carnet de partido" que queren vivir en Ourense non teñan que emigrar, e con estes caciques e coa súa política de escaparate imos de cú. Outro día falarei da política de persoal nos Concellos do PSOE e do BNG, outros que tal bailan, ou como "enchufar" á xente dun xeito máis sutil grazas a un réxime xurídico feito a medida (sirva coma exemplo o parágrafo cuarto do texto de Pérez Jácome).

No hay comentarios:

Publicar un comentario