Viaxe ao país dos ananos

Botáronvos as sobras do banquete,

os restos do festín, o refugallo.

Conformes coa ración cativa, vades

surrindo moi contentos

coa surrisa dos neutros

que dormen sin remorso porque coidan

que o mundo está ben feito:

aquil arriba e aquiloutro embaixo,

no meio un mar de soños

e un río de saudades sin orelas.

Un perfeuto equilibrio. Cada cousa

debe estar no seu sitio.

O mandarín, mandando;

os mansos podrecendo e producindo.

Nos curutos están as caixas fortes

encheitas do suor dos inocentes.

Debaixo estades vós, caste de ananos,

sostendo a inxusticia.

Viaxe ao país dos ananos, Celso Emilio Ferreiro (1968)